Het affiche: snijmaïs recht tegenover elkaar
Snijmaïs — als hele plant, inclusief stengel en kolf, geoogst voor kuilvoer — is het gewas dat nooit rechtstreeks op een bord belandt. Het wordt gehakseld, ingekuild en gevoerd aan melk- en vleesvee, of verwerkt in biogasvergisters. Die onzichtbare rol maakt het tot een van de grootste akkerbouwgewassen op het continent: volgens Eurostat-dataset apro_cpsh1 produceerde de EU-27 in 2024 in totaal 245 333,5 duizend ton.
Duitsland staat bovenaan het affiche: 90 925,6 duizend ton in 2024, goed voor 37,1% van alle EU-snijmaïs. Frankrijk staat tweede met 49 048,4 duizend ton en 20,0%. Polen maakt het podium compleet met 25 721,1 duizend ton (10,5%), vóór Italië met 22 667,1 (9,2%). Denemarken is met 11 216,2 duizend ton en 4,6% de volgende naam op de lijst.
Juist die concentratie is het verhaal. Twee landen telen de grondstof achter een groot deel van Europa's melk, rundvlees en biogas. Polens aandeel van 10,5% is ongeveer de helft van de Franse 20,0%, en na Denemarkens 4,6% zakken de volgende aandelen in de tabel naar 3,1%. Wat er in Duitsland of Frankrijk verschuift, trekt het Europese gemiddelde met zich mee.
Productie van snijmaïs (gewascode G3000) in 2024, Eurostat-dataset apro_cpsh1. Aandelen zijn van het EU-27-totaal van 245 333,5 duizend ton.
| Producent | Snijmaïs 2024 (1 000 t) | Aandeel in EU-27 |
|---|---|---|
| Duitsland | 90 925.6 | 37.1% |
| Frankrijk | 49 048.4 | 20.0% |
| Polen | 25 721.1 | 10.5% |
| Italië | 22 667.1 | 9.2% |
| Denemarken | 11 216.2 | 4.6% |
Bron: Eurostat apro_cpsh1, 2015–2024
Duitslands dubbele motor: veestallen en biogasinstallaties
Duitsland opende het decennium op 87 218,9 duizend ton in 2015 en sloot af op 90 925,6 in 2024 — een nettotoename van 4,2%, bescheiden voor de grootste producent van Europa. Het pad tussen die twee punten is allesbehalve vlak: 99 473,4 in 2017, een dip naar 77 485,9 in 2018 en daarna een decenniumpiek van 104 839,3 in 2021.
De oogst van 2022 van 73 206,7 duizend ton is het laagste Duitse cijfer in de reeks. Droogte en hitte troffen het hele gewas, en een kuilgewas valt niet meer te redden zodra de plant is verdroogd; in 2023 volgde herstel naar 84 270,0 en in 2024 keerde de oogst terug op 90 925,6, zodat de diepe dalen te lezen zijn als weersextremen en niet als een koerswijziging.
Achter het volume draaien twee vraagmotoren. Melk- en vleesveestapels hebben heel de winter kuilvoer nodig, en de Duitse vloot biogasinstallaties vergist snijmaïs naast mest. De opbrengstcijfers voor 2024 in de tabel — 44,38 voor Duitsland tegenover 38,49 voor Frankrijk — onderstrepen de intensiteit van dat systeem. Wat de dataset niet bevat, is een uitsplitsing tussen veevoer en energieopwekking, zodat het aandeel dat naar vergisters gaat niet uit deze cijfers af te lezen is.
Duitse snijmaïsproductie, 2015-2024, Eurostat-dataset apro_cpsh1.
| Jaar | Duitsland (1 000 t) |
|---|---|
| 2015 | 87 218.9 |
| 2016 | 92 087.7 |
| 2017 | 99 473.4 |
| 2018 | 77 485.9 |
| 2019 | 86 692.2 |
| 2020 | 97 486.7 |
| 2021 | 104 839.3 |
| 2022 | 73 206.7 |
| 2023 | 84 270.0 |
| 2024 | 90 925.6 |
Bron: Eurostat apro_cpsh1, 2015–2024
Frankrijks kuiltraditie en waar die wegebt
Frankrijk begon het decennium op 49 792,8 duizend ton en eindigde op 49 048,4 — een nettokrimp van 1,5% over tien jaar. Achter dat plateau schuilt echte beweging: een piek van 54 542,1 in 2017, een niveau van 50 395,4 in 2021 en vervolgens het dal van 39 271,5 in 2022, het laagste Franse cijfer in de reeks.
Het herstel verliep snel — 49 726,1 in 2023, vrijwel terug op het niveau van 2015, en daarna 49 048,4 in 2024. De Franse snijmaïsgordel valt samen met de zuivelregio's: Bretagne, Normandië, Pays de la Loire en Grand Est, waar maïssilage het winterrantsoen vormt en het gewas roteert met tarwe en grasland. Een vlak decennium past bij een melkveestapel die niet langer groeit: de hectares worden nog altijd ingezaaid, maar de druk om uit te breiden is verdwenen.
Voor Europese afnemers is de rol van Frankrijk verschoven van uitdager naar stabilisator. Het land bezet de tweede plaats met 20,0% van de EU-productie, maar de tienjarige verandering is negatief terwijl die van Polen sterk positief is — een producent die ooit symbool stond voor sectorgroei staat nu vooral voor stabiliteit.
Franse snijmaïsproductie, 2015-2024, Eurostat-dataset apro_cpsh1.
| Jaar | Frankrijk (1 000 t) |
|---|---|
| 2015 | 49 792.8 |
| 2016 | 46 485.5 |
| 2017 | 54 542.1 |
| 2018 | 48 810.1 |
| 2019 | 46 827.3 |
| 2020 | 44 887.5 |
| 2021 | 50 395.4 |
| 2022 | 39 271.5 |
| 2023 | 49 726.1 |
| 2024 | 49 048.4 |
Bron: Eurostat apro_cpsh1, 2015–2024
De groeiende taart: waarom de oogst in tien jaar met 11% steeg
Het EU-27-totaal steeg van 220 155,9 duizend ton in 2015 naar 245 333,5 in 2024, een nettotoename van 11,4% — snijmaïs is een van de weinige grote akkerbouwgewassen in de EU die over het decennium groeiden. De reeks zakte nooit onder het startniveau: zelfs het door weer getroffen jaar 2022 bleef met 218 236,2 binnen 1% van 2015. De piek lag in 2021 op 269 254,2 en het decenniumgemiddelde bedraagt 240,6 miljoen ton.
De groei kwam niet bij de twee koplopers van het duel vandaan. Polen verveelvoudigde zijn productie bijna, van 11 315,3 duizend ton in 2015 naar 25 721,1 in 2024 (+127,3%), en Italië voegde 16,8% toe, van 19 405,9 naar 22 667,1. Duitsland droeg 4,2% bij en Frankrijk verloor 1,5%; Nederland sloot iets onder zijn startniveau af op 7 602,0 tegenover 7 964,0. De groeiende Europese taart is grotendeels een Pools en Italiaans verhaal.
Het is ook een efficiëntieverhaal. De EU oogstte in 2024 snijmaïs op 5 867,9 duizend hectare tegenover 6 100,0 in 2015 — circa 3,8% minder grond voor 11,4% meer oogst. De EU-27-reeks is voor elk jaar van 2015 tot 2024 een gepubliceerd totaal en geen optelling van lidstaten, en zij is betrekkelijk gelijkmatig: een variatiecoëfficiënt van 6,5%, ver onder de jaarlijkse schommelingen van afzonderlijke producenten zoals Duitsland.
Snijmaïsproductie in 2015 en 2024 met het decenniumverschil, Eurostat-dataset apro_cpsh1.
| Producent | 2015 (1 000 t) | 2024 (1 000 t) | Decenniumverschuiving |
|---|---|---|---|
| EU-27 | 220 155.9 | 245 333.5 | +11.4% |
| Polen | 11 315.3 | 25 721.1 | +127.3% |
| Italië | 19 405.9 | 22 667.1 | +16.8% |
| Duitsland | 87 218.9 | 90 925.6 | +4.2% |
| Frankrijk | 49 792.8 | 49 048.4 | -1.5% |
Bron: Eurostat apro_cpsh1, 2015–2024
Wat het duel betekent voor melk-, vlees- en biogasprijzen
Snijmaïs is de goedkoopste grote bron van verteerbare energie voor een melkkoe en de standaardgrondstof voor biogas op het erf. Wanneer de oogst schommelt, landen de gevolgen bij de bedrijfskosten en uiteindelijk bij de prijs van melk, rundvlees en biogas — al gebeurt dat niet mechanisch en niet meteen.
Begin met wat de data wel onderbouwen. Polen is de groeileverancier: +127,3% over het decennium, goed voor 25 721,1 duizend ton in 2024, waarmee het aanbod toevoegt dat in 2015 niet bestond. Italië (+16,8% naar 22 667,1) versterkt dezelfde beweging in Zuid-Europa. Duitsland, de gevestigde koploper met 90 925,6 duizend ton, groeide slechts 4,2% en kent de grootste eenjarige uitslag in de groep, van de piek van 104 839,3 in 2021 naar 73 206,7 in 2022. Frankrijk is met 49 048,4 duizend ton de stabiele tweede bron die geen volume meer toevoegt.
Wat de dataset niet kan onderbouwen, is een uitspraak over prijzen: apro_cpsh1 rapporteert alleen volumes en bevat geen kosten- of prijskolom. Een krappe Duitse oogst verkrapt de beschikbaarheid van kuilvoer voor bedrijven die voer aankopen en voor biogasinstallaties die op aangekochte maïs draaien, en een Pools overschot verruimt die — maar in hoeverre dat doorwerkt in het melkgeld hangt af van energiemarkten, voerimporten en de omvang van de kuilen van vorig jaar, die geen van alle in deze tabel staan. Lees deze volumes dus als aanbodsignalen, niet als prijzen.
Decenniumverschuiving in snijmaïsproductie en de duiding voor het aanbod, Eurostat-dataset apro_cpsh1. De dataset bevat geen prijsgegevens — dit zijn uitsluitend volumesignalen.
| Producent | Decenniumverschuiving | Aanbodsignaal voor afnemers |
|---|---|---|
| Polen | +127.3% | De snelgroeiende alternatieve bron die elk jaar volume toevoegt |
| Italië | +16.8% | Gestage uitbreiding in Zuid-Europa |
| Duitsland | +4.2% | De gevestigde koploper: vlakke groei, grootste eenjarige schommeling |
| Frankrijk | -1.5% | Stabiele tweede bron die niet langer groeit |
Bron: Eurostat apro_cpsh1, 2015–2024
Veelgestelde vragen
Welk land teelt de meeste snijmaïs in de EU?
Duitsland, met 90 925,6 duizend ton in 2024 — 37,1% van alle snijmaïs in de EU. Frankrijk is tweede met 49 048,4 duizend ton (20,0%) en Polen derde met 25 721,1 duizend ton (10,5%).
Hoeveel snijmaïs oogst Europa?
De EU-27 produceerde in 2024 in totaal 245 333,5 duizend ton, een stijging van 11,4% ten opzichte van 220 155,9 duizend ton in 2015. Het decenniumgemiddelde bedraagt 240,6 miljoen ton en het zwakste jaar in de reeks was 2022 met 218 236,2 duizend ton.
Waarom stijgt de productie van snijmaïs?
De groei is vooral Pools en Italiaans: Polen steeg over het decennium met 127,3%, van 11 315,3 naar 25 721,1 duizend ton, en Italië met 16,8%, van 19 405,9 naar 22 667,1. Duitsland voegde 4,2% toe en Frankrijk zakte 1,5%, dus de EU-stijging van 11,4% komt van buiten de twee grootste producenten.
Daalt de Franse snijmaïsproductie?
Lichtjes. Frankrijk ging van 49 792,8 duizend ton in 2015 naar 49 048,4 in 2024, een nettowijziging van -1,5%. De reeks omvat een piek in 2017 van 54 542,1 en een dal in 2022 van 39 271,5, gevolgd door een snel herstel naar 49 726,1 in 2023.
Source data extracted from Eurostat dataset apro_cpsh1.
Gegevens downloaden als CSVVolledige dataset downloaden (CSV)
Alle 27 EU-landen · 2000–2025 · productie, areaal en opbrengst
De volledige dataset verkennen in StudioThis article was generated using AI. The content is based on Eurostat data and is provided as a starting point — please verify all data with the original source.


