EU-marktaandeel: wie domineert de spruitjesproductie?
België en Nederland domineren samen de Europese spruitjesmarkt en zijn goed voor bijna driekwart van de totale productie. België voert de ranglijst aan met 338,48 duizend ton (67,70 kt/jr), terwijl Nederland 297,18 duizend ton bijdraagt (59,44 kt/jr). Frankrijk maakt de top drie compleet met 81,93 duizend ton (16,39 kt/jr), gevolgd door Duitsland met 53,83 duizend ton (10,77 kt/jr). Italië en Polen produceren respectievelijk 28,81 en 20,50 duizend ton, terwijl Spanje (13,55 kt), Turkije (12,00 kt) en Ierland (10,15 kt) de overige plaatsen in de top negen innemen.
| Lidstaat | Totaal (1 000 t) | Jaargemiddelde (1 000 t/jr) | % van EU-totaal |
|---|---|---|---|
| België | 338.48 | 67.70 | 39.7% |
| Nederland | 297.18 | 59.44 | 34.8% |
| Frankrijk | 81.93 | 16.39 | 9.6% |
| Duitsland | 53.83 | 10.77 | 6.3% |
| Italië | 28.81 | 5.76 | 3.4% |
| Polen | 20.50 | 4.10 | 2.4% |
| Spanje | 13.55 | 2.71 | 1.6% |
| Turkije | 12.00 | 2.40 | 1.4% |
| Ierland | 10.15 | 2.03 | 1.2% |
Bron: Eurostat apro_cpsh1, 2020–2024
Landbouwefficiëntie: opbrengst per hectare voor spruitjes
Eurostat publiceert in de dataset apro_cpsh1 geen afzonderlijke opbrengstindicator voor spruitjes, maar de opbrengst per hectare kan worden berekend uit de geoogste productie en het areaal. België behaalt de hoogste gemiddelde opbrengst met 22,24 ton per hectare, op de voet gevolgd door Nederland met 21,17 t/ha. Duitsland staat derde met 20,55 t/ha, terwijl Frankrijk gemiddeld 18,15 t/ha haalt. De vier grootste producenten realiseren allemaal een opbrengst tussen 18 en 22 t/ha, wat wijst op een hoge grondefficiëntie in Noordwest-Europa.
| Lidstaat | Gem. opbrengst (t/ha) |
|---|---|
| België | 22.24 |
| Nederland | 21.17 |
| Duitsland | 20.55 |
| Frankrijk | 18.15 |
Bron: Eurostat apro_cpsh1, 2020–2024
Regionale en klimatologische verschillen in Europa
De spruitjesteelt is sterk geconcentreerd in West-Europa, wat aansluit bij de voorkeur van het gewas voor koele, gematigde klimaten. Het West-Europese blok — bestaande uit België, Nederland, Frankrijk, Duitsland, Ierland, Oostenrijk en Luxemburg — is goed voor 785,21 duizend ton, oftewel 92,0% van het EU-totaal. Zuid-Europa draagt 43,80 duizend ton bij (5,1%), aangevoerd door Italië en Spanje. Oost-Europa produceert 20,91 duizend ton (2,5%), voornamelijk uit Polen. De Noordse landen voegen een bescheiden 3,29 duizend ton toe (0,4%). Deze uitzonderlijk hoge geografische concentratie onderscheidt spruitjes van de meeste andere groentegewassen in de EU.
| Regio | Lidstaten | Totaal (1 000 t) | Jaargemiddelde (1 000 t/jr) | Aandeel in EU |
|---|---|---|---|---|
| West-Europa | BE, NL, FR, DE, IE, AT, LU | 785.21 | 157.04 | 92.0% |
| Zuid-Europa | IT, ES, PT, SI | 43.80 | 8.76 | 5.1% |
| Oost-Europa | PL, HU | 20.91 | 4.18 | 2.5% |
| Noord-Europa | SE, FI | 3.29 | 0.66 | 0.4% |
Bron: Eurostat apro_cpsh1, 2020–2024
Tienjarig productieverloop: stijgers en krimpers
De spruitjesproductie in de EU-27 groeide van 2016 tot en met 2024 met een samengesteld jaarlijks groeipercentage (CAGR) van +3,15%, van 136,3 duizend ton naar 174,7 duizend ton. Het decenniumhoogtepunt viel in 2021 op 196,9 duizend ton, terwijl 2016 het dieptepunt markeerde. Van de acht grootste producenten boekten er zes nettowinst, maar achter de totale stijging schuilt een grote spreiding in groeitempo en één structurele ineenstorting die een middelgrote speler grotendeels van de markt deed verdwijnen.
Nederland, in acht van de tien jaar de grootste EU-producent, sloot het decennium af op 64,7 duizend ton met een stabiel traject (CAGR +0,84%, netto +4,7 duizend ton). De Nederlandse oogst bleef binnen een smalle bandbreedte van 46,6 tot 64,7 duizend ton en zakte alleen in 2016 onder de 50 duizend ton. België, de nummer twee, liet een stijgend traject zien (CAGR +2,15%, netto +11,1 duizend ton), van 52,6 naar 63,7 duizend ton, en verkleinde zo gestaag de kloof met Nederland. De Belgische productie was echter veel grilliger: na een piek van 92,4 duizend ton in 2021 kelderde het volume naar 46,6 duizend ton in 2023, gevolgd door een gedeeltelijk herstel tot 63,7 duizend ton in 2024. Door die schommeling van 49,6% tussen piek en dal binnen drie jaar is België tegelijkertijd de naaste belager van Nederland en de minst voorspelbare van de twee hoofdproducenten.
Frankrijk realiseerde de sterkste groei in het middensegment (CAGR +4,88%, netto +7,1 duizend ton, +53,5%), van 13,3 naar 20,4 duizend ton. De Franse teelt versnelde flink in de slotjaren en overschreed in 2024 voor het eerst de grens van 20 duizend ton. Het cijfer voor 2020 (16,8 duizend ton) is voorzien van een vlag voor een trendbreuk in de reeks en ligt boven de trend van de omliggende jaren. Duitsland liet een bescheiden stijgend traject zien (CAGR +1,95%, netto +1,5 duizend ton), met een piek van 11,6 duizend ton in 2022 en daarna een daling naar 9,1 duizend ton in 2024.
Polen kreeg de zwaarste productieklap binnen de groep te verwerken. Van 17,9 duizend ton in 2015 viel de Poolse oogst terug naar 3,6 duizend ton in 2020 — een daling van 79,9% ten opzichte van 2019 — en herstelde nooit meer, met een eindstand van 3,4 duizend ton in 2024 (CAGR -16,85%, netto -14,5 duizend ton, -81,0%). Door deze structurele terugval verdween Polen als middelgrote speler en schoof het marktaandeel door naar groeiende buurlanden.
Italië (CAGR +0,95%, netto +0,5 duizend ton), Ierland (CAGR +1,52%, netto +0,2 duizend ton) en Spanje (CAGR +10,04%, netto +1,9 duizend ton) leverden kleinere maar groeiende volumes. Het Ierse cijfer voor 2016 heeft een trendbreukvlag. De Spaanse stijging van +136,5%, weliswaar vanaf een lage basis van 1,4 duizend ton, was het hoogste groeitempo van de top acht en wijst op toenemende Zuid-Europese belangstelling voor dit gewas.
| Land | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | CAGR | Netto verandering (1 000 t) | Traject |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nederland | 60.0 | 46.6 | 53.2 | 51.1 | 54.4 | 55.2 | 62.8 | 61.8 | 52.7 | 64.7 | +0.84% | +4.7 | Stabiel |
| België | 52.6 | 37.7 | 59.4 | 54.5 | 65.7 | 77.2 | 92.4 | 58.5 | 46.6 | 63.7 | +2.15% | +11.1 | Stijgend |
| Frankrijk | 13.3 | 12.8 | 14.1 | 14.2 | 13.7 | 16.8b | 14.1 | 14.1 | 16.6 | 20.4 | +4.88% | +7.1 | Stijgend |
| Polen | 17.9 | 21.2 | 22.1 | 20.6 | 17.9 | 3.6 | 4.1 | 4.6 | 4.8 | 3.4 | -16.85% | -14.5 | Dalend |
| Duitsland | 7.7 | 7.8 | 8.8 | 8.3 | 10.4 | 10.8 | 11.3 | 11.6 | 11.0 | 9.1 | +1.95% | +1.5 | Stijgend |
| Italië | 6.0 | 5.0 | 5.0 | 5.0 | 6.3 | 5.1 | 5.6 | 5.8 | 5.9 | 6.5 | +0.95% | +0.5 | Stabiel |
| Spanje | 1.4 | 2.0 | 3.0 | 2.0 | 3.3 | 4.0 | 2.3 | 1.8 | 2.2 | 3.2 | +10.04% | +1.9 | Stijgend |
| Ierland | 1.6 | 1.6b | 1.6 | 2.3 | 1.5 | 2.0 | 2.7 | 2.0 | 1.6 | 1.9 | +1.52% | +0.2 | Stijgend |
| EU-27 | n.b. | 136.3 | 168.6 | 159.7 | 174.9 | 176.3 | 196.9 | 162.2 | 143.1 | 174.7 | +3.15%* | +38.4* | Stijgend |
Bron: Eurostat apro_cpsh1, 2020–2024
Scorekaart voor aanbodstabiliteit: betrouwbaarheidsranglijst
Volume en leveringsbetrouwbaarheid vallen bij spruitjes in de EU opvallend uiteen. De twee grootste producenten van het blok — Nederland en België — staan aan tegengestelde uiteinden van de stabiliteitstabel: Nederland bovenaan en België onderaan. Een kleinere speler, Italië, pakt de eerste plaats qua stabiliteit en laat zien dat betrouwbaar aanbod geen grote schaal vereist.
Italië behaalde de hoogste stabiliteitsscore (variatiecoëfficiënt 9,62%), als enige producent in de top acht met een CV onder de 10% en daarmee geclassificeerd als zeer stabiel. Ondanks een bescheiden gemiddelde productie van 5,61 duizend ton bleef de Italiaanse oogst elk jaar binnen een nauwe bandbreedte van 5,0 tot 6,5 duizend ton en noteerde het land de kleinste maximale terugval in de groep (-19,37%): een inkoper die op Italië vertrouwt, zag in geen enkel oogstjaar meer dan een vijfde van het volume verdampen. Nederland, de grootste producent van de EU, eindigde vlak daarachter op de tweede plaats (CV 9,82%), slechts 0,2 procentpunt achter Italië. De Nederlandse productie bewoog tussen 46,6 en 64,7 duizend ton met een maximale terugval van -22,27%. Deze combinatie van het hoogste volume en topstabiliteit maakt Nederland de sterkste nationale aanvoerbasis op de Europese spruitjesmarkt.
Frankrijk (CV 14,49%) en Duitsland (CV 14,66%) liggen dicht bij elkaar in de categorie matig stabiel, met een maximale terugval rond -16% tot -17%. Frankrijk noteerde zeven jaar onder zijn gemiddelde van 15,01 duizend ton — het hoogste aantal van alle producenten — als gevolg van de opwaartse trend die de latere jaren boven het decenniumgemiddelde uittilde. Ierland (CV 18,81%) blijft net binnen de matig stabiele bandbreedte, maar kent een maximale terugval van -35,65% — de op twee na zwaarste jaarlijkse schok in de top acht — wat wijst op groter neerwaarts risico dan de middenmootpositie doet vermoeden.
België eindigde als zesde op stabiliteit (CV 24,11%, volatiel), ondanks het hoogste gemiddelde volume van alle producenten met 60,84 duizend ton. De Belgische oogst schommelde tussen een recordhoogte van 92,4 duizend ton (2021) en een dieptepunt van 37,7 duizend ton (2016), wat een maximale terugval van -36,72% opleverde. Spanje (CV 31,23%, volatiel) en Polen (CV 66,76%, volatiel) bezetten de laatste twee plaatsen. De maximale terugval van Polen (-79,89%), veroorzaakt door de instorting in 2020, maakt het land volgens elke maatstaf de minst betrouwbare leverancier in de dataset.
| Land | Gemiddelde (1 000 t) | CV% | Max. terugval% | Jaren onder gemiddelde | Stabiliteitsrang |
|---|---|---|---|---|---|
| Italië | 5.61 | 9.62% | -19.37% | 5 | 1 |
| Nederland | 56.24 | 9.82% | -22.27% | 6 | 2 |
| Frankrijk | 15.01 | 14.49% | -16.40% | 7 | 3 |
| Duitsland | 9.68 | 14.66% | -16.98% | 5 | 4 |
| Ierland | 1.88 | 18.81% | -35.65% | 5 | 5 |
| België | 60.84 | 24.11% | -36.72% | 6 | 6 |
| Spanje | 2.52 | 31.23% | -41.79% | 6 | 7 |
| Polen | 12.02 | 66.76% | -79.89% | 5 | 8 |
Bron: Eurostat apro_cpsh1, 2020–2024
Verschuiving in grondgebruik: tienjarige arealenanalyse
Het geoogste spruitjesareaal in de EU-27 bleef over het hele decennium vrijwel vlak en liep op van 8,2 duizend hectare in 2016 naar 8,3 duizend hectare in 2024 — een nettowinst van slechts 0,1 duizend hectare (+1,2%, een geannualiseerd tempo van +0,15%). Doordat de productie aanzienlijk sneller steeg dan het areaal (+28,2% tegenover +1,2%), verbeterde de impliciete opbrengst in de EU-27 van circa 16,6 t/ha in 2016 naar 21,0 t/ha in 2024: een duidelijk productiviteitssignaal.
Op landenniveau liep de areaalontwikkeling sterk uiteen. België breidde zijn geoogste oppervlakte uit met 0,6 duizend hectare (+25,3%, +2,54% per jaar), in lijn met de productiegroei, en verstevigde zo zijn positie als grootste spruitjesteler naar oppervlakte in de EU. Frankrijk voegde 0,4 duizend hectare toe — een uitbreiding van 52,1% bij een groeitempo van +4,77% per jaar — de grootste relatieve areaaltoename in de top acht, passend bij de productiestijging. Nederland hield het areaal vrijwel stabiel op 2,7–2,9 duizend hectare (+4,5% netto, +0,49% per jaar), wat bevestigt dat de Nederlandse productiewinst vooral voortkwam uit hogere opbrengsten per hectare.
Polen kromp het sterkst en verloor 1,3 duizend hectare (-81,2%, -16,97% per jaar), passend bij de productiedaling. Het areaal in Duitsland, Italië, Spanje en Ierland bleef steeds binnen een marge van +/-0,1 duizend hectare. De Spaanse procentuele stijging van +50,0% (+4,61% per jaar) is gebaseerd op een zeer kleine oppervlakte (van 0,1 naar 0,2 duizend hectare) en moet daarom voorzichtig worden geïnterpreteerd.
Een vergelijking tussen de productie-CAGR en het groeitempo van het areaal legt duidelijke efficiëntieverschillen bloot. Duitsland noteerde het grootste productiviteitsverschil: de productie groeide met +1,95% per jaar terwijl het areaal vlak bleef (-0,24%/jr, een verschil van +2,19 procentpunt), wat duidt op opbrengstgedreven groei op een gelijkblijvend areaal. De Spaanse productie-CAGR van +10,04% bij een areaalgroei van +4,61% (+5,43 procentpunt verschil) wijst op intensivering. Nederland (+0,35 procentpunt), Italië (-0,19 procentpunt) en Frankrijk (+0,11 procentpunt) lieten productie en areaal in grote lijnen gelijk opgaan, terwijl in België het areaal sneller groeide dan de productie (-0,39 procentpunt), wat op lichte extensivering duidt. In Polen daalden productie en areaal in precies hetzelfde tempo (-16,85% tegenover -16,97%), zonder aanwijzing voor een opbrengstverschuiving tijdens de neergang.
| Land | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | Netto verandering (1 000 ha) | Groeipercentage | Trend |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| België | 2.3 | 2.1 | 2.5 | 2.5 | 2.8 | 3.2 | 3.6 | 2.8 | 2.6 | 2.9 | +0.6 | +2.54% | Uitbreidend |
| Nederland | 2.7 | 2.5 | 2.6 | 2.6 | 2.7 | 2.9 | 2.9 | 2.9 | 2.6 | 2.8 | +0.1 | +0.49% | Stabiel |
| Frankrijk | 0.7 | 0.7 | 0.8 | 0.8 | 0.7 | 0.9b | 0.8 | 0.8 | 0.9 | 1.1 | +0.4 | +4.77% | Uitbreidend |
| Polen | 1.6 | 1.8 | 1.6 | 1.7 | 1.6 | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 0.3 | -1.3 | -16.97% | Krimpend |
| Duitsland | 0.5 | 0.5 | 0.5 | 0.5 | 0.5 | 0.5 | 0.5 | 0.6 | 0.6 | 0.5 | 0.0 | -0.24% | Stabiel |
| Italië | 0.3 | 0.3 | 0.2 | 0.2 | 0.4 | 0.2 | 0.2 | 0.3 | 0.3 | 0.3 | 0.0 | +1.14% | Uitbreidend |
| Spanje | 0.1 | 0.1 | 0.1 | 0.1 | 0.1 | 0.2 | 0.1 | 0.1 | 0.1 | 0.1 | 0.0 | +4.61% | Uitbreidend |
| Ierland | 0.2 | 0.2b | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.2 | 0.0 | 0.00% | Stabiel |
| EU-27 | n.b. | 8.2 | 8.8 | 8.8 | 9.2 | 8.5 | 8.8 | 7.9 | 7.6 | 8.3 | +0.1* | +0.15%* | Stabiel |
Bron: Eurostat apro_cpsh1, 2020–2024
Veelgestelde vragen
Welk EU-land produceert de meeste spruitjes?
België is de grootste spruitjesproducent van de EU met 338,48 duizend ton in de periode 2020–2024 (67,70 kt/jr), goed voor 39,7% van het EU-totaal.
Hoeveel grond wordt in de EU gebruikt voor de spruitjesteelt?
De EU gebruikte tussen 2020 en 2024 in totaal 41,24 duizend hectare voor spruitjes, gemiddeld 8,25 duizend hectare per jaar. België en Nederland zijn samen goed voor meer dan 70% van dit areaal.
Wat is de gemiddelde spruitjesopbrengst per hectare in Europa?
België haalt de hoogste gemiddelde opbrengst met 22,24 t/ha, gevolgd door Nederland met 21,17 t/ha. De vier grootste productielanden realiseren allemaal opbrengsten tussen 18 en 22 ton per hectare.
Welk EU-land kende de sterkste productiegroei bij spruitjes van 2015 tot 2024?
Spanje boekte het hoogste groeitempo met een CAGR van +10,04% (+136,5%), zij het vanaf een kleine basis van 1,4 duizend ton. Onder de middelgrote producenten liet Frankrijk de sterkste uitbreiding zien met een CAGR van +4,88% (+53,5%), een toename van 7,1 duizend ton. Polen kende de scherpste daling met een CAGR van -16,85% (-81,0%), van 17,9 naar 3,4 duizend ton.
Welk land is de stabielste leverancier van spruitjes in de EU?
Italië is de stabielste producent in de top acht (CV 9,62%): de productie schommelde over het hele decennium alleen tussen 5,0 en 6,5 duizend ton, met een maximale terugval van -19,37%. Nederland volgt op de voet (CV 9,82%) en is tegelijk de grootste producent in de EU, wat de beste combinatie van volume en betrouwbaarheid oplevert.
Breidt het spruitjesareaal in de EU uit of krimpt het?
Het geoogste spruitjesareaal in de EU-27 bleef over het decennium vrijwel stabiel en ging van 8,2 duizend hectare in 2016 naar 8,3 duizend hectare in 2024 (+1,2%). België en Frankrijk breidden hun areaal uit (+25,3% en +52,1%), terwijl Polen scherp kromp (-81,2%). Nederland, Duitsland en Ierland hielden het areaal grotendeels constant.
Source data extracted from Eurostat dataset apro_cpsh1.
Gegevens downloaden als CSVVolledige dataset downloaden (CSV)
Alle 27 EU-landen · 2000–2025 · productie, areaal en opbrengst
De volledige dataset verkennen in StudioThis article was generated using AI. The content is based on Eurostat data and is provided as a starting point — please verify all data with the original source.




